ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΧΩΡΙΟΥ ΦΤΕΡΥΧΑ
Το χωριό Φτέρυχα βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του Πενταδακτύλου και απέχει τρία χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Γειτνιάζει με τα χωριά Κάρμι, Παλιόσοφος και Ελιά. Είναι κτισμένο σε μια πανέμορφη βουνοπλαγιά με πανοραμική θέα τη θάλασσα, πνιγμένο στο πράσινο και κρυμμένο από μικρούς λοφίσκους που το περιτριγυρίζουν. Πεύκα, κυπαρίσσια, ελιές, χαρουπιές αλλά και τεράστιες αμυγδαλιές, που την άνοιξη το έκαναν να μοιάζει σαν μια μικρή νυφούλα, συνέθεταν μια εξαίσια ομορφιά που όμοια της δύσκολο συναντάς. Γάργαρα, κρυστάλλινα, καθαρά νερά, έρεαν από τις ρίζες των βουνοπλαγιών.
Οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού γύρω στους 50 περίπου, ασχολούνταν με τη δενδροκαλλιέργεια, ενώ κάποιοι συμμετείχαν στο μάζεμα των λεμονιών στον Καραβά και των πορτοκαλιών στη Μόρφου.
΄Ενεκα της έλλειψης συγκοινωνιακών μέσων, πολλοί είχαν εγκαταλείψει το χωριό και μετοίκισαν στα γειτονικά χωριά, στη Λευκωσία και αλλού για μια καλύτερη ζωή. Πολλοί μορφώθηκαν και διέπρεψαν σ’ όλα τα επαγγέλματα.
Το χωριό έχει μια εκκλησία του Αγίου Πέτρου και Παύλου, η οποία λειτουργούσε εκ περιτροπής με τα χωριά Ελιά και Παλιόσοφος.
Το Δημοτικό Σχολείο είναι κτισμένο κοντά στην εκκλησία. Λειτουργούσε μόνο με ένα δάσκαλο και λίγο πριν την τουρκική εισβολή του 1974, σταμάτησε τη λειτουργία του.
Τηλέφωνο, ρεύμα, νερό στα σπίτια είχαν εγκατασταθεί λίγο πριν το 1974 κι’ έτσι η ζωή των κατοίκων έγινε πιο ευχάριστη και άνετη.
Κατά μία εκδοχή το όνομά του το πήρε από το είδος των φυτών «φτερύτζια», τα οποία ήκμαζαν πλησίον των πλούσιων πηγών νερού του χωριού.
Επί τουρκοκρατίας, υπέστη τη βιαιότητα των τούρκων, ενώ κατά την τουρκοανταρσία του 1963 οι κάτοικοι έζησαν τις απειλές και την τρομοκρατία από τους τουρκοκύπριους, που κατέλαβαν τα υψώματα νότια του χωριού.
Η ζωή στο χωριό διακόπηκε με τη βάρβαρη τουρκική εισβολή. Από την πρώτη μέρα της εισβολής οι τούρκοι κατέλαβαν το χωριό, αιχμαλώτισαν προσωρινά τους κατοίκους, σκότωσαν, βίασαν, λεηλάτησαν. Δύο κάτοικοι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ, ενώ άλλοι δύο είναι αγνοούμενοι.
Απογραφή Πληθυσμού του 1973
