Αμιγές ελληνικό χωριό της επαρχίας Κερύνειας, στη γεωγραφική περιφέρεια Πενταδάκτυλου . Βρίσκεται 11 χμ. περίπου δυτικά της πόλης της Κερύνειας και περί τα 4 χμ νοτιοανατολικά του χωριού Καραβάς. Είναι το δεύτερο μικρότερο σε διοικητική έκταση χωριό της επαρχίας του, με τελευταίο το χωριό Καράκουμι.
Η Ελιά είναι κτισμένη στους βόρειους πρόποδες του Πενταδάκτυλου, σε μέσο υψόμετρο 125 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας..
Στην περιοχή καλλιεργούντο, πριν από την τουρκική εισβολή του 1974,κυρίως εσπεριδοειδή και δημητριακά, καθώς και λιγότερες ελιές και χαρουπιές. Στα νότια του χωριού φυτρώνει μια ποικίλη φυσική βλάστηση από κυπαρίσσια αγριόπευκα, ξυσταρκιές, αντρουκλιές, τριμιθιές κ.α. .είδη.
Το χωριό συνδέεται οδικά με σκυρόστρωτους δρόμους, στα βόρεια με τον κύριο δρόμο Λευκωσίας-Κερύνειας. Στα νότια με το γειτονικό χωριό Φτέρυχα και στα δυτικά με το επίσης γειτονικό χωριό Μότιδες. Πολύ κοντά βρίσκεται και το κεφαλοχώρι Καραβάς.
Το 1973 κατοικούσαν στην Ελιά 96 κάτοικοι.
Η εκκλησία του χωριού, αφιερωμένη στον άγιο Νικόλαο, ανοικοδομήθηκε στις αρχές του αιώνα μας. Στον βόρειο τοίχο της υπήρχε γύψινη πλάκα με μορφή πάνοπλου άντρα σε φυσικό μέγεθος και με οικόσημο.. Πέρι το 1,5 χμ. από το χωριό υπάρχει ερειπωμένη εκκλησία αφιερωμένη στον αρχάγγελο Μιχαήλ, με κατάλοιπα τοιχογραφιών.
Κατάλοιπα παλαιού υδραγωγείου, γρανίτη και λαξευμένου μαρμάρου που βρίσκονταν στο χωριό, πιθανώς ν΄αποτελούν μέλη κάποιου πύργου ή άλλου οικοδομήματος που υφίστατο στην περιοχή κατά τα μεσαιωνικά χρόνια. Ακόμη, η περιοχή πιθανώς να είχε κατοικηθεί από τα αρχαία χρόνια.
Το χωριό πήρε την ονομασία του από το ομώνυμο δένδρο.
Απογραφή Πληθυσμού του 1973
