Στους νότιους πρόποδες της οροσειράς του Πενταδάκτυλου, ανάμεσα στις κορυφές του Προφήτη Ηλία και του Κόρνου, εκεί που ξεδιπλώνεται ο κάμπος, είναι κτισμένο το ακριτικό χωριό «Άγιος Ερμόλαος». Κρυμμένο όπως είναι ανάμεσα στους λόφους, δεν γίνεται αντιληπτό από τους ταξιδιώτες της κυρίας οδού Λευκωσίας-Μύρτου, άνκαι απέχει 15 μίλια μόνον από την πρωτεύουσα.
Ένας ασφαλτοστρωμένος δρόμος, που αρχίζει από τη Σκυλλούρα, συνδέει το χωριό με το γειτονικό Σύσκληπο
Περιστοιχίζεται από πολλά μικρά χωριουδάκια στα βορειοδυτικά, τον Κοντεμένο και τη Σκυλλούρα στα νότια. Μια λοφοσειρά στα ανατολικά, χωρίζει το χωριό από τα γειτονικά Τουρκοχώρια Κρινί, Φώττα και Πιλέρι.
Διοικητικά και εκκλησιαστικά ανήκει στην επαρχία και Μητρόπολη της Κερύνειας.
Είχε πληθυσμό 500 περίπου κατοίκους.
Το χωριό οφείλει το όνομα του στον προστάτη του, τον Άγ. Ερμόλαο. Οι δύο εκκλησίες του χωριού, η παλιά και η νέα, είναι αφιερωμένες στον Άγιο αυτό.
Για τα παλαιότερα χρόνια δεν βρήκαμε τίποτε θετικό. Υπάρχει γνώμη ότι η περιοχή αυτή κατοικείτο από τους αρχαίους χρόνους και ότι μια μεγάλη πολιτεία απλωνόταν προς τα νοτιοδυτικά του σημερινού χωριού, μέχρι την τοποθεσία «Καντζιέλια». Αυτήν τη γνώμη υποστηρίζουν αρκετά ευρήματα, που συχνά ξέθαβαν οι γεωργοί σκάβοντας τη γη τους. Τέτοια ευρήματα είναι μεγάλες πελεκητές πέτρες, σπηλιές με πολλά πήλινα αγγεία, θεμέλια γκρεμισμένων τοίχων και άλλα. Ως σήμερα δεν έγινε καμιά προσπάθεια για ανασκαφές εκ μέρους υπευθύνων προσώπων. Ίσως μια τέτοια ανασκαφή να έριχνε λίγο φως στο σκοτεινό παρελθόν αυτού του τόπου.
Πως όμως χάθηκε αυτή η πολιτεία; Ο κ. Χρύσανθος Χριστοδούλου λέγει ότι διάβασε από ένα βιβλίο ενός Ιταλού που ήλθε στην Κύπρο, πως η πόλη καταστράφηκε από τους Σταυροφόρους που πέρασαν από το νησί μας. Οι Χριστιανοί αυτοί, πολέμησαν τους ορθόδοξους κατοίκους, σκότωσαν πολλούς και λεηλάτησαν την πολιτεία. Κυνηγημένοι οι κάτοικοι διέφυγαν στο κοντινό βουνό, που τους πρόσφερε ασφαλές καταφύγιο.
Το 1,2044 μ.χ. κατά την τέταρτη Σταυροφορία, δύο μοναχοί από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας,κυνηγημένοι από τους Σταυροφόρους ξέπεσαν σ’αυτό τον τόπο. Μαζί τους έφεραν και την εικόνα του Αγίου Ερμολάου, που από τότε έγινε γνωστός στον τόπο μας. Έκτισαν μια μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο, στο μέρος όπου βρίσκεται η παλαιά εκκλησία. Μερικοί από τους κατοίκους της πολιτείας, κατατρεγμένοι από τους Φράγκους Σταυροφόρους, ζήτησαν καταφύγιο κοντά στην εκκλησία του Αγίου Ερμολάου, όπου βρήκαν ιερό άσυλο. Κοντά στην εκκλησία έστησαν τις φτωχιές τους καλύβες και έτσι σχηματίστηκε το χωριό του Αγίου Ερμολάου.
Επί φραγκοκρατίας, η περιοχή φαίνεται ότι αποτελούσε ένα φέουδο, που αργότερα με τον ερχομό των Τούρκων έγινε Τούρκικο τσιφλίκι.
Η φτωχή γη της περιοχής, που υποφέρει από έλλειψη νερού, έπρεπε να ποτιστεί με άφθονο ανθρώπινο ιδρώτα για να αποδώσει γεννήματα, πράγμα που δεν μπορούσε να προσφέρει η ραθυμία των Τούρκων κατοίκων της.
Απογραφή Πληθυσμού του 1973
