Μεικτό χωριό της Επαρχίας Κερύνειας, στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, χτισμένο σε υψόμετρο 55 περίπου μέτρων. Απέχει περί τα 12 χμ. από τη Μόρφου και περί τα 2 χμ. από τη θάλασσα. Το χωριό περιτριγυρίζεται από δασικές εκτάσεις, όπως είναι το δάσος Κορμακίτη, το δάσος Αγίας Ειρήνης και το δάσος Διορίου.
Οι άλλοτε εκτεταμένοι αμμόλοφοι περιορίστηκαν από τη φύτευση δασικών δένδρων.
Ο πληθυσμός του χωριού παρουσίασε μια σχεδόν σταθερή αύξηση από το 1881 μέχρι το 1974.
Η αύξηση ήταν ραγδαία από το 1931 μέχρι το 1973. Από 188 ψυχές το 1921, ο πληθυσμός έφθασε τις 368 ψυχές το 1946 και τις 682 κατά την τελευταία απογραφή του 1973. Κατά την απογραφή του 1960 ο Τουρκικός πληθυσμός ήταν 305 και ο Ελληνοκυπριακός 166.
Τα κυριότερα προϊόντα του χωριού πριν την εισβολή ήταν τα εσπεριδοειδή, τα σιτηρά τα οπωροφόρα, οι χαρουπιές, οι ελιές και τα κτηνοτροφικά φυτά.
Η Αγία Ειρήνη έγινε γνωστή τόσο στο εσωτερικό όσο και ιδιαίτερα στο εξωτερικό από τις ανασκαφές της σουηδικής αποστολής του 1929, που έφεραν σε φως αξιόλογα ευρήματα.
Απογραφή Πληθυσμού του 1973
